Η διαχρονικότητα του Περζουέ..

tri1Το ψέμα, που στοχεύει στην πλάνη και την εξαπάτηση, γοήτευε – πάντα – τους επίδοξους εραστές του ιδιοτελούς συμφέροντος. Πόσο μάλλον στις μέρες μας, όπου η εξαπάτηση και ο κιτρινισμός έχουν γίνει καθημερινές συνήθειες. 

Βέβαια, ευθύνη φέρουν πάντα και αυτοί που πείθονται (μεταξύ μας και τη μεγαλύτερη).

 

Παραθέτω, λοιπόν, ένα απόσπασμα από το «Διήγησις περί του φιλοσόφου Περζουέ..» προς γνώση όλων όσων χρησιμοποιούν το ψέμα, ως εργαλείο επίτευξης του στόχου τους, ή σκοπεύουν να το πράξουν στο μέλλον, αλλά και προς όλους αυτούς που είναι ευκολόπιστοι.

 

Και έλεγε (ο Περζουέ), δεν πρέπει κανείς να πιστεύει εκείνο που δεν γνωρίζει, αλλιώς θα πάθει ότι έπαθε και ένας κλέφτης:

Ο οποίος μπήκε στο σπίτι κάποιου μαζί με τους συντρόφους του (κλέφτες). Και, αφού τους κατάλαβε ο νοικοκύρης, ξύπνησε τη γυναίκα του και είπε: «Γυναίκα, μπήκαν κλέφτες στο σπίτι μας. Εγώ θα κάνω πως κοιμάμαι. Εσύ ξύπνησέ με φωνάζοντας και πες μου! ¨Ω, άνδρα, πώς απέκτησες όλον αυτόν τον πλούτο;¨».

 

Και έτσι έκανε η γυναίκα. Και οι κλέφτες άρχισαν να ακούνε. Και λέει ο άνδρας της: «Ω γυναίκα, τα πλούτη μου τα έχω από κλεψιές. Διότι ήξερα από κάποια μαντεία και έλεγα: ¨σαμέλ, σαμέλ¨ εφτά φορές και ανέβαινα και άνοιγα κάποια θυρίδα, μετά καβαλίκευα την ακτίνα της σελήνης και έλεγα το ¨σαμέλ, σαμέλ¨ και κατέβαινα από αυτήν, και κανένας δεν με άκουγε ή δεν με έβλεπε. Και έτσι πλούτισα γρήγορα».

Μόλις άκουσαν οι κλέφτες αυτά χάρηκαν πολύ και έλεγαν μεταξύ τους: «Όσα μάθαμε είναι καλύτερα από όλα όσα έχει αυτό το σπίτι». Και καθώς έλεγαν αυτά τους φάνηκε πως ο νοικοκύρης αποκοιμήθηκε. Και πίστεψαν στα λόγια που άκουσαν.

Πήγε, λοιπόν, ο πρώτος στην θυρίδα, όπου έπεφτε το φως της σελήνης, και είπε το ¨σαμέλ, σαμέλ¨ επτά φορές και αγκαλιάζοντας την αχτίνα της σελήνης για να κατέβει έπεσε κατακέφαλα στο κενό.

Τότε σηκώθηκε ο νοικοκύρης και του έδωσε πολλές ξυλιές λέγοντάς του: «Τι είσαι εσύ;».

Και εκείνος είπε: «Είμαι ο πλανεμένος και άγνωστος, που πίστεψα στα ψέματα».

 

Λοιπόν, έτσι παθαίνει όποιος πιστεύει σε ψέματα, διότι θεμέλιο δεν έχουν. [..]

 

 

 

Βιβλιογραφία: Η παλαιότερη πεζογραφία μας, τόμος Β΄2, Εκδ. ΣΟΚΟΛΗ

 

 

Ευάγγελος Τρυψιάνης

Φιλόλογος/Συγγραφέας

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s